.
Hızlı Ulaşım
 
Anasayfa » Köşe Yazıları » Beyaz Karanlık
Sokak lambalarının yanından ince bir sızı gibi geçerken kar, daha yere değmeden başladı yüreğimin sancısı…Aklım hep o beyaz örtünün altında kalanlarda.
Kuşlar, iki gün önce çıkan yalancı güneşe aldanmış birkaç taze fidan, köpekler, kimsesiz çocuklar hepsi hepsi o örtünün altında kaldı. Beyaz karanlıkta.
Tek umudum Kardelen'lerde. Ama biliyorum ki onlarda uzak ve sarp kayaların eteklerinde kaç tanesi buralara gelip aydınlatır ki geceyi… Yaşam örtüsünün altında yaşarken bizler, kaçımız bir kardelenin yanına düşmüşüzdür acaba.
Ya da şairin şiiri ayak sesinden tanıdığı gibi, kaçımız tanımışızdır uzaktan gelen umudu.
O büyük örtünün kalkmasını beklerken kimler sevdaya yakın düşmüş, kaç kişi o beyaz karanlıkta kaybolmamak için ellerini başka ellere tutsak vermiştir dersiniz?
Karlar altında yaşam mücadelesi veren küçük bir serçenin yüreğindeki ısrarı, büyük düşler için de olsa kaçınız göstermiş, içimizden kaç kişi cılız bir hayal için, titrek bir kardelen yaprağına sığınmıştır acaba.
Yaşam, kimilerin üzerine beyaz örtüsünü atarken yanına içinde; umutlar, düşler, sevdalar, kavuşmalar ve dostluklar olan beslenme çantasını da vermiştir.
Ve bizler, o beyaz karanlığın altında her gün biraz daha sona yaklaşırken yaşam, kıvrak bir telaşla el altından kimlere kardelenleri dağıtıyordur…
Sokak lambalarının yanından ince bir sızı gibi geçerken kar, daha yere değmeden başladı yüreğimin sancısı…
Aklım hep o beyaz örtünün altında kalanlarda;
Tek umudum Kardelenler…
resim120705

Yazarın Yayınlanan köşe yazıları ve haberlerin tüm hakları www.ayseegesoy.net Resmi Web Sitesine aittir.Kaynak gösterilmeden tamamı ya da bir kısmı kullanılamaz.
 
yukari